Osteotomia szczęki

Chcesz skorygować wadę kości szczęk, zgryzu, lub też przygotować podłoże pod implanty? Jeśli tak, to osteotomia szczęki jest rozwiązaniem dla Ciebie. Osteotomia szczęki obejmuje chirurgiczne leczenie powyższych wad i stanowi jedyny ratunek i szansę na lepsze życie dla pacjentów, którzy posiadają poważne dysproporcje zgryzu ze zniekształceniami. Zabieg przeprowadza się z dostępu wewnątrzustnego i pozwala wysunąć szczękę do przodu, do góry, cofnąć ją lub opuścić. To także doskonałe rozwiązanie dla osób, które borykają się ze zwężeniem lub przerostem szczęki – wtedy to trzeba podzielić ją na segmenty, żeby uzyskać najlepszą korektę. Osteotomia szczęki, a korekcja wad zgryzu Osteotomię szczęki wykonuje się przecinając i dopasowując w nowym położeniu kości szczęki górnej i żuchwy, gdy mają nieprawidłową budowę. Rodzaje zabiegu dobierane są indywidualnie do potrzeb pacjenta i zależą od problemu, a jakim się zgłasza. Czasem wykonuje się także zabieg obuszczękowy, który dotyczy zarówno szczęki, jak i żuchwy. Osteotomię wykonuje się u osób dorosłych, u których okres rozwojowy kośćca się zakończył. Część wad zgryzu jest tak nasilonych, że poza nieprawidłowym ustawieniem i symetrią łuków zębowych, dochodzi także do zaburzenia rysów twarzy. Niewłaściwe ułożenie szczęki względem siebie, nieodpowiednia ich wielkość i zaburzenia symetrii mają istotny wpływ u pacjenta na oddychanie, przeżuwanie pokarmu, połykanie, mowę, a nawet funkcjonowania stawów skroniowo-żuchwowych. Takie schorzenia wymagają leczenia polegającego na połączeniu chirurgii z ortodoncją. Dzięki temu można przywrócić pacjentom z deformacjami rysów twarzy prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Osteotomia szczęki w Warszawie, czy warto?1Czy chcesz właściwie przygotować podłoże pod wykonanie implantów zębowych?2Zależy Ci, aby poprawić wadę zgryzu?3Chcesz przywrócić proporcjom twarzy symetrię i harmonijny wygląd? Wskazania Wskazaniem do osteotomii jest tyłożuchwie i zgryz głęboki, progenia oraz laterogenia. Pierwsze schorzenie wyróżnia się tym, że szczęka górna jest znacznie wysunięta przed żuchwę. Pacjenci często mają cofniętą brodę i dolną wargę. Zwykle schorzeniu towarzyszy zjawisko zgryzu głębokiego, czyli nachodzenia na siebie siekaczy górnych i dolnych. W przypadku progenii pacjenci borykają się natomiast z wysunięciem żuchwy przed górną szczękę. Ostatnia nieprawidłowość (laterogenia) występuje wtedy, gdy żuchwa jest przesunięta w prawo lub w lewo. Osteoplastyka szczęki jest również zalecana pacjentom ze zgryzem otwartym i uśmiechem dziąsłowym. Bardzo wiele schorzeń jest tak nasilonych, że poza niewłaściwym ustawieniem i symetrią łuków zębowych, można zauważyć zaburzenia rysów twarzy. Przesunięcie szczęki lub żuchwy może także wywoływać takie dolegliwości, jak migrenowe bóle głowy, szybsze ścieranie się zębów i większą podatność na próchnicę. Ponadto, jeśli zależy Ci na: przywróceniu dawnych rysów twarzy, zredukowaniu wad zgryzu i żuchwy, zminimalizowaniu ścieraniu się zębów, a ponadto, chcesz polepszyć ogólne samopoczucie, to osteotomia szczęki będzie dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem. Przebieg zabiegu Pacjenci przed trafieniem na stół operacyjny muszą zostać poddani leczeniu ortodontycznemu. Chirurg wraz z ortodontą opracowuje plan leczenia na podstawie zebranego wywiadu z pacjentem, badania klinicznego oraz analizy zdjęć i modelu szczęki. Wdrożenie wstępnego leczenia pomaga wyrównać kształt i szerokość łuków zębowych. Zastosowany aparat ortodontyczny jest w takiej sytuacji zakładany w formie szyny chirurgicznej umożliwiającej prawidłowe ustawienie szczęk względem siebie. To także element stabilizujący część żuchwy, która wchodzi w skład stawu skroniowo-żuchwowego po wykonanym przecięciu kości żuchwy. Przeprowadzony plan leczenia stanowi nieodłączną i niezbędną część leczenia. Odpowiednie przygotowanie wymaga przeprowadzenia takiej diagnostyki, jak tomografia twarzowa części czaszki, modele diagnostyczne, dokumentacja fotograficzna wewnątrz i zewnątrzustna oraz zdjęcia cefalometryczne. Dzięki tak przeprowadzonym działaniom lekarze mogą dokładnie zaplanować miejsca, w których wykona się cięcia kości i określić planowane położenie szczęki. Osteotomia szczęki przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym. Wykonuje się przecięcie jednej lub obu szczęk, co natomiast umożliwia przesunięcie fragmentów kości w taki sposób, żeby spełniały odpowiednie warunki szczękowo-zgryzowe. W zależności od rodzaju wady pacjenta, odłamy można przesuwać w płaszczyzny przednio-tylnej, wysokościowej lub poziomej. Rozległość wykonywanego cięcia dopasowuje się do potrzeb leczenia i planu terapeutycznego. Może dotyczyć całych kości lub wybranego segmentu. Po ustawieniu odłamów kostnych w pożądanej pozycji chirurg może przejść do osteosyntezy polegającej na przytwierdzeniu kości za pomocą tytanowych śrub i płytek. U pacjentów, którzy borykają się z nadmiernym wzrostem kości szczęki lub żuchwy, wykonuje się także wycięcie części kostnej. W przypadku niedorozwoju kości wprowadza się natomiast preparaty, które mają zastępować kości lub wykonuje się przeszczepy kostne pobrane z innego obszaru ciała pacjenta. Wszystkie cięcia osteotomii przeprowadza się zewnątrzustnie, w rezultacie czego pacjent po zabiegu nie ma żadnych blizn na skórze. Efekty Zabieg osteotomii wymaga zastosowania u pacjentów rehabilitacji pooperacyjnej. Działania z jej zakresu obejmują ostateczną poprawę warunków zgryzowych, a także odpowiednio długą retencję, czyli utrzymanie efektów leczenia. Pacjent musi jednak pamiętać o tym, aby systematycznie udawać się na wizyty kontrolne i kontynuować leczenie ortodontyczne. Uzyskanie pełnych efektów leczenia następuje po 9 – 12 miesiącach. Zwykle po wykonanym zabiegu lekarz zaleca okres rekonwalescencji od 14 do 21 dni. Mogą występować przejściowe stany zapalne w okolicy twarzy, które łatwo można zminimalizować za pomocą zimnych okładów i leków przeciwzapalnych. Zaleca się także wdrożenie fizjoterapii, aby cieszyć się pełną zdolnością ruchową. Tuż po zabiegu zazwyczaj zaleca się także spożywanie pokarmów za pomocą strzykawki, a następnie w formie zmielonych potraw. Zabieg osteotomii szczęki pozwala przywrócić symetrię twarzy, gwarantując dogodne warunki estetyczne. Efektem jest także wzrost pewności siebie pacjenta, zadowolenie z własnego wyglądu, czy też większa motywacja. Po zabiegu pacjenci stają się bardziej otwarci i rozmowni, ponieważ to właśnie wady twarzoczaszki zwykle są przyczyną wycofania społecznego. Rezultatem leczenia jest także aspekt zdrowotny – poprawa zwarcia łuków zębowych, parametrów oddychania, wyraźna poprawa mowy. Pacjent zyskuje także łatwiejszą możliwość oczyszczania jamy ustnej w trakcie jej codziennej higieny. Jeśli poszukujesz skutecznego sposobu na poprawę samopoczucia oraz wyleczenia dolegliwości związanych z wadami zgryzu, a ponadto chcesz poprawić wygląd rysów twarzy, to zabieg osteotomii szczęki sprosta Twoim oczekiwaniom, ot.co!.
Umów się na konsultację
Rate this oferta

Chcesz skorygować wadę kości szczęk, zgryzu, lub też przygotować podłoże pod implanty? Jeśli tak, to osteotomia szczęki jest rozwiązaniem dla Ciebie. Osteotomia szczęki obejmuje chirurgiczne leczenie powyższych wad i stanowi jedyny ratunek i szansę na lepsze życie dla pacjentów, którzy posiadają poważne dysproporcje zgryzu ze zniekształceniami. Zabieg przeprowadza się z dostępu wewnątrzustnego i pozwala wysunąć szczękę do przodu, do góry, cofnąć ją lub opuścić. To także doskonałe rozwiązanie dla osób, które borykają się ze zwężeniem lub przerostem szczęki – wtedy to trzeba podzielić ją na segmenty, żeby uzyskać najlepszą korektę.

osteotomia szczeki

Osteotomia szczęki, a korekcja wad zgryzu

Osteotomię szczęki wykonuje się przecinając i dopasowując w nowym położeniu kości szczęki górnej i żuchwy, gdy mają nieprawidłową budowę. Rodzaje zabiegu dobierane są indywidualnie do potrzeb pacjenta i zależą od problemu, a jakim się zgłasza. Czasem wykonuje się także zabieg obuszczękowy, który dotyczy zarówno szczęki, jak i żuchwy. Osteotomię wykonuje się u osób dorosłych, u których okres rozwojowy kośćca się zakończył.

Część wad zgryzu jest tak nasilonych, że poza nieprawidłowym ustawieniem i symetrią łuków zębowych, dochodzi także do zaburzenia rysów twarzy. Niewłaściwe ułożenie szczęki względem siebie, nieodpowiednia ich wielkość i zaburzenia symetrii mają istotny wpływ u pacjenta na oddychanie, przeżuwanie pokarmu, połykanie, mowę, a nawet funkcjonowania stawów skroniowo-żuchwowych. Takie schorzenia wymagają leczenia polegającego na połączeniu chirurgii z ortodoncją. Dzięki temu można przywrócić pacjentom z deformacjami rysów twarzy prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie.

Osteotomia szczęki w Warszawie, czy warto?

1
Czy chcesz właściwie przygotować podłoże pod wykonanie implantów zębowych?
2
Zależy Ci, aby poprawić wadę zgryzu?
3
Chcesz przywrócić proporcjom twarzy symetrię i harmonijny wygląd?
- OT CO

Wskazania

Wskazaniem do osteotomii jest tyłożuchwie i zgryz głęboki, progenia oraz laterogenia. Pierwsze schorzenie wyróżnia się tym, że szczęka górna jest znacznie wysunięta przed żuchwę. Pacjenci często mają cofniętą brodę i dolną wargę. Zwykle schorzeniu towarzyszy zjawisko zgryzu głębokiego, czyli nachodzenia na siebie siekaczy górnych i dolnych. W przypadku progenii pacjenci borykają się natomiast z wysunięciem żuchwy przed górną szczękę. Ostatnia nieprawidłowość (laterogenia) występuje wtedy, gdy żuchwa jest przesunięta w prawo lub w lewo.

Osteoplastyka szczęki jest również zalecana pacjentom ze zgryzem otwartym i uśmiechem dziąsłowym. Bardzo wiele schorzeń jest tak nasilonych, że poza niewłaściwym ustawieniem i symetrią łuków zębowych, można zauważyć zaburzenia rysów twarzy. Przesunięcie szczęki lub żuchwy może także wywoływać takie dolegliwości, jak migrenowe bóle głowy, szybsze ścieranie się zębów i większą podatność na próchnicę. Ponadto, jeśli zależy Ci na:

  • przywróceniu dawnych rysów twarzy,
  • zredukowaniu wad zgryzu i żuchwy,
  • zminimalizowaniu ścieraniu się zębów,

a ponadto, chcesz polepszyć ogólne samopoczucie, to osteotomia szczęki będzie dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem.

Przebieg zabiegu

Pacjenci przed trafieniem na stół operacyjny muszą zostać poddani leczeniu ortodontycznemu. Chirurg wraz z ortodontą opracowuje plan leczenia na podstawie zebranego wywiadu z pacjentem, badania klinicznego oraz analizy zdjęć i modelu szczęki. Wdrożenie wstępnego leczenia pomaga wyrównać kształt i szerokość łuków zębowych. Zastosowany aparat ortodontyczny jest w takiej sytuacji zakładany w formie szyny chirurgicznej umożliwiającej prawidłowe ustawienie szczęk względem siebie. To także element stabilizujący część żuchwy, która wchodzi w skład stawu skroniowo-żuchwowego po wykonanym przecięciu kości żuchwy.

Przeprowadzony plan leczenia stanowi nieodłączną i niezbędną część leczenia. Odpowiednie przygotowanie wymaga przeprowadzenia takiej diagnostyki, jak tomografia twarzowa części czaszki, modele diagnostyczne, dokumentacja fotograficzna wewnątrz i zewnątrzustna oraz zdjęcia cefalometryczne. Dzięki tak przeprowadzonym działaniom lekarze mogą dokładnie zaplanować miejsca, w których wykona się cięcia kości i określić planowane położenie szczęki.

Osteotomia szczęki przeprowadzana jest w znieczuleniu ogólnym. Wykonuje się przecięcie jednej lub obu szczęk, co natomiast umożliwia przesunięcie fragmentów kości w taki sposób, żeby spełniały odpowiednie warunki szczękowo-zgryzowe. W zależności od rodzaju wady pacjenta, odłamy można przesuwać w płaszczyzny przednio-tylnej, wysokościowej lub poziomej. Rozległość wykonywanego cięcia dopasowuje się do potrzeb leczenia i planu terapeutycznego. Może dotyczyć całych kości lub wybranego segmentu. Po ustawieniu odłamów kostnych w pożądanej pozycji chirurg może przejść do osteosyntezy polegającej na przytwierdzeniu kości za pomocą tytanowych śrub i płytek.

U pacjentów, którzy borykają się z nadmiernym wzrostem kości szczęki lub żuchwy, wykonuje się także wycięcie części kostnej. W przypadku niedorozwoju kości wprowadza się natomiast preparaty, które mają zastępować kości lub wykonuje się przeszczepy kostne pobrane z innego obszaru ciała pacjenta. Wszystkie cięcia osteotomii przeprowadza się zewnątrzustnie, w rezultacie czego pacjent po zabiegu nie ma żadnych blizn na skórze.

Efekty

Zabieg osteotomii wymaga zastosowania u pacjentów rehabilitacji pooperacyjnej. Działania z jej zakresu obejmują ostateczną poprawę warunków zgryzowych, a także odpowiednio długą retencję, czyli utrzymanie efektów leczenia. Pacjent musi jednak pamiętać o tym, aby systematycznie udawać się na wizyty kontrolne i kontynuować leczenie ortodontyczne. Uzyskanie pełnych efektów leczenia następuje po 9 – 12 miesiącach. Zwykle po wykonanym zabiegu lekarz zaleca okres rekonwalescencji od 14 do 21 dni. Mogą występować przejściowe stany zapalne w okolicy twarzy, które łatwo można zminimalizować za pomocą zimnych okładów i leków przeciwzapalnych. Zaleca się także wdrożenie fizjoterapii, aby cieszyć się pełną zdolnością ruchową. Tuż po zabiegu zazwyczaj zaleca się także spożywanie pokarmów za pomocą strzykawki, a następnie w formie zmielonych potraw.

Zabieg osteotomii szczęki pozwala przywrócić symetrię twarzy, gwarantując dogodne warunki estetyczne. Efektem jest także wzrost pewności siebie pacjenta, zadowolenie z własnego wyglądu, czy też większa motywacja. Po zabiegu pacjenci stają się bardziej otwarci i rozmowni, ponieważ to właśnie wady twarzoczaszki zwykle są przyczyną wycofania społecznego. Rezultatem leczenia jest także aspekt zdrowotny – poprawa zwarcia łuków zębowych, parametrów oddychania, wyraźna poprawa mowy. Pacjent zyskuje także łatwiejszą możliwość oczyszczania jamy ustnej w trakcie jej codziennej higieny.

Jeśli poszukujesz skutecznego sposobu na poprawę samopoczucia oraz wyleczenia dolegliwości związanych z wadami zgryzu, a ponadto chcesz poprawić wygląd rysów twarzy, to zabieg osteotomii szczęki sprosta Twoim oczekiwaniom, ot.co!.

* Przedstawiona oferta ma charakter informacyjny i nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Art.66 par.1 Kodeksu Cywilnego.